ilkçag ve ilk tripler =)

Devamını Oku

Sarkıların canı cennete gitti..

Bugünlerde dilime dolanan favori şarkım Gökhan Tepe'den Veda Makamı; 

Nerde telli duvaklı evvel zaman aşkları
Nerde o allı güllü sevdanın şarkıları
Nerde o ömür boyu huzur veren dostluklar
Güneşin vedasıyla düşen yapraklar
Yanaklara mendil olan omuzlara ne oldu
Samanlıkta seyran olan gönüllere ne oldu
Herkes kalbini yormuş sevmeleri unutup
Aşklar sahile vurmuş şişe içinde mektup
Şimdi siyah beyaz filmler gibi
Güzelim sevdalar da bitti
Özlemler hayaller veda makamı
Şarkıların canı cennete gitti
Şimdi siyah beyaz filmler gibi
Güzelim sevdalar da bitti
Özlemler hayaller veda makamı
Şarkıların canı cennete gitti
Nerde telli duvaklı evvel zaman aşkları
Nerde o allı güllü sevdanın şarkıları
Nerde o ömür boyu huzur veren dostluklar
Güneşin vedasıyla düşen yapraklar
Yanaklara mendil olan omuzlara ne oldu
Samanlıkta seyran olan gönüllere ne oldu
Herkes kalbini yormuş sevmeleri unutup
Aşklar sahile vurmuş şişe içinde mektup
Şimdi siyah beyaz filmler gibi
Güzelim sevdalar da bitti
Özlemler hayaller veda makamı
Şarkıların canı cennete gitti
Şimdi siyah beyaz filmler gibi
Güzelim sevdalar da bitti
Özlemler hayaller veda makamı
Şarkıların canı cennete gitti
Şimdi siyah beyaz filmler gibi
Güzelim sevdalar da bitti
Özlemler hayaller veda makamı
Şarkıların canı cennete gitti

Dinlemek için tık tık

Devamını Oku

Londra Günlükleri #1

Yeni yılın ilk postunda Lonra'dan selam olsun! :) Bakalım Lonra'da neler yapılırmış, nereler görülürmüş, nerden ne alınırmış.. :)

Şehrin tüm güzelliklerini görmenizi sağlayacak, görülmesi gereken yerleri bizzat anlatarak gezdiren bir rehbere mi ihtiyacınız var? İşte şehir turları! :) Ben Big Bus tur şirketini tercih ettim ancak elbette birçok farklı tur şirketi de mevcut.

Hyde park. Londra'nın tam ortasında bulunan devasa büyüklükte, içinde sincapların dolaştığı bir yeşil alan. Yazın tüm konserler burada verilirmiş. İnsanın huzur bulduğu bir mekan..

  

Bir de dikkatimi çeken bir şey var ki, birçok Avrupa şehrinde olduğu gibi Hintli ve Paki göçmenlerden Londra da nasibini almış..

Ve Londra'nın meşhur telefon kulubeleri :)

Londra'nın her köşesi buram buram tarih kokan yapılarla dolu.. Bu yüzden olsa gerek şehirden çok yapılar bile beni kendine hayran bırakmaya yetti.

Nam-ı diğer Oxford Street.. Muntazam sokakları, harika mimarisi ve alabildiğine geniş bir cadde.. Üzerinde birçok cafe, restoran, alışveriş merkezi, mağaza bulunmakta. Londra'nın en meşhur ve gözde caddesi, mutlaka görülmesi gerek..

İngiliz para birimi sterlin Türk parasına göre oldukça değerli olduğu için genel anlamda pahalı bir yer olduğunu söyleyebilirim. Bu yüzden yüksek maliyetlere kendinizi hazırlayın derim :) 

Ancak çok ucuz bir alışveriş merkezi var ki söylemeden geçmeyelim: Primark. Gerçekten özellikle de yeni yıl indirimlerinden olsa gerek çoğu giyim, hediyelik eşya ürünlerinde Türkiye'deki fiyatlardan bile ucuzdu. Özellikle 7 pound etiketli bot ve çizmeleri gördükten sonra gerisini hatırlamıyorum! Dikkat siz de kendinizi kaybedebilirsiniz benden söylemesi!

Enfes manzarasıyla ünlü Big Ben saat kulesi. İngiliz halkı arasında yapılan bir araştırmaya göre İngilizler Big Ben saat kulesini İngiltere'nin en önemli simgesi olarak görüyormuş ve sırf bu yüzden Big Ben'i görmeden İngiltere'ye gitmiş sayılmazmışsınız! Biz de gittik, gördük; gerçekten muazzam..

Ve tabii London Eye! Lonra'daki en ünlü turistik mekanlarından biri olan bu dönme dolap oldukça ilgi görüyor.

Kış mevsiminde gidecekseniz kesinlikle kalın giysiler almalısınız yanınıza.. Güneşli bir günde gezmemize rağmen hava tam anlamıyla buzz gibiydi. Şehrin sakinleri için bile fazla soğuk gelmiş olacak ki bere satın aldığım İngiliz satıcı bile havanın soğukluğundan yakınıyordu. Güneşli bir günde bile hava kasvetli olabilir ve her an yağmur başlayabilir; bu yüzden tabi ki şemsiyenizi de eksik etmiyorsunuz!

Ulaşım konusunda kesinlikle metroyu kullanmalısınız, bir kez aldığınız metro bileti ile gün içerisinde istediğiniz kadar seyahat edebilirsiniz.. Yanlış hatırlamıyorsam 7 pound gibi bir ücreti vardı. Şehrin her yerine yayılmış geniş bir metro ağı var ve ucuz ulaşım imkanı veriyor. 

İlk izlenimlerim böyle daha sonra yeniden bir Londra yazısında görüşürüz belki ;) 

Sevgiler ve tabi saygılarla.. Yanaklarınızdan mıncırmayı ihmal etmiyorum tabii!

Devamını Oku

Kirpiklerim ipek gibi!

Bir arkadaşımın tavsiyesi ve bir anlık cesaretimle atılmış olduğum ipek kirpik maceramla gene karşınızdayım efem! Öncelikle aydınlanalım..

İpek kirpik nedir?

Çoğunlukla kirpiklerinin seyrekliğinden veya kısa olmasından şikayet eden bayanların tercih ettiği kirpikleri olduğundan daha uzun ve sık gösteren profesyonel bir uygulamadır. Gelin adaylarına  da önerilir. Özel olarak üretilmiş gözde ağırlık veya alerji yapmayan bu kirpikler kendi kirpiğinizin üzerine yine özel bir yapıştırıcıyla tek tek eklenerek yapılan bir işlemdir.

Uygulama

Öncesinde gözlerinizdeki tüm makyajın yağsız bir temizleyici yardımızyla silinmesi gerekiyor. İşlem yaklaşık 1.5 saat sürüyor. Uygulama esnasında kirpiklere sürülen yapıştırıcı biraz gözlerinizi yakabilir, ama sonrasında yanma hissi geçiyor. en zoru da 1-1,5 saat gözler kapalı vaziyette sonucu merak ederek beklemek :) Ve tatatataaammmm !,5 saatin sonunda özlediğiniz, sevdiğiniz muhteşem kirpikleeer!

Avantajları

Takma kirpiklerden farklı olarak bakımları yapıldığı takdirde 90 gün kadar kalıyor, gözde herhangi bir ağırlık veya alerjiye sebep olmuyor.. 

Özellikle yaz dönemlerinde makyaj yapmaktan rimel sürmekten bunalanlar için çok iyi bir çözüm.

Bakıldığında özellikle eski kirpiklerinizi bilmeyenler kesinlikle yapay olduğunu anlayamıyor.. 

Ter, gözyaşı, havuz, deniz, duş gibi fiziksel etkenlerden pek etkilenmiyor.

Yaz veya kış farketmeksizin her dönemde kullanılabilir.

Kirpik uçlarına eklendiğinden kendi kirpikleriniz zarar görmüyor.

Dezavantajları

Kirpiklerinizden düşerken kendi kirpiğinizle birlikte dökülebilir ancak kendi kirpiğiniz tabiki geri çıkacaktır.

Kullanım süresi dolup dökülmeye başladığında bir taraftan fazlasıyla dökülüp diğer yanlarda ipek kirpikleriniz hala durabilir, ki bu da ilginç bir görüntü oluşturabilir! (bunu yaşamamak için ya gidip yeniden yaptırmanız ya da tamamen çıkartmanız gerek)

İşlemin uygulama ve çıkarılma esnasında gözleriniz biraz yanabilir.

Bunlara Dikkat!

Uzmanlık gerektiren bir uygula bu yüzden kesinlikle güvendiğiniz, uzman bir yere yaptırmalısınız!

İşlem uygulandıktan itibaren 3 gün süreyle -eğer kalıcı olmasını istiyorsanız tabi- su değdirmemelisiniz.

İşlem uygulandıktan itibaren 3 gün süreyle solaryum, sauna vb sıcak uygulamalardan uzak durunuz.

Rimel kullanmak ve tabi kirpikleri ovuşturmak yok! Nazik olunuz lütfen :)

Yağlı göz makyajı temizleyicileri kullanmak yok!

Kirpik diplerine ve kirpiklere krem vb solüsyonları değdirmemelisiniz.

2-3 haftada bir kirpiklerinizin dökülme durumuna bağlı olarak düzenli bakımını yaptırmalısınız. (ki bu da arada düşen kirpiklerin yerine yeniden takılması demek oluyor)

Ve tabi ki kirpik kıvırıcı kullanmıyoruz; zaten yeterince kıvrık :)



Acı son: çıkarma işlemi esnasında kendi kirpikleriniz de hatırı sayılır bir oranda dökülüyor, maalesef.. Evet ipek kirpik çok güzel ama kendi kirpiklerinizi dökme pahasına mı? bunları düşünüp ona göre karar vermenizi öneririm.

Gelelim kendi yorumlarıma;

Yaptıralı bir aydan fazla oldu ve şu ana kadar gayet güzel.. evet işlem esnasında biraz gözlerim yandı ancak sonucuna değdiğini düşünüyorum. Bu arada evet adı ipek ama öyle pamuk gibi bir şey de beklememek gerek, hafiften biraz sertlik oluyor, kirpiklerde. Rimel falan kullanmama gerek kalmadı ki bu da makyajda büyük kolaylık demek benim için. kirpiklerimde bir yıpranma veya dökülmeyle karşılaşmadım henüz.. Senin kirpiklerin kısa veya seyrek miydi diye soracak olursanız hayır ikisi de değil; ancak güzel kirpikleri sevdiğim ve denemek istediğim için yaptırdım.. 

Memnun muyum? çıkarma işlemine kadar evetti cevabım!  Herhangi bir pişmanlık yaşamak istemiyorsanız,  avantajlarını ve dezavantajlarını iyice düşünüp öyle yaptırmalısınız.. 

Sormak istediğiniz sorularınız veya merak ettikleriniz varsa memnuniyetle cevaplarım efem ;)

Hepinizi yanaklarınızdan mıncırıyorum..

Devamını Oku

Tüm seçkin eczanelerde

Hasetliğe, fesatlığa, salaklığa bire bir.. Tüm seçkin eczanelerde !

Devamını Oku

Durum Raporu #2

Bana vefasız diyenleri haklı çıkarmanın vermiş olduğu haksız gururla, ne uzun ne de kısa orta mı orta bir aradan sonra yine ve yeniden karşınızdayım efem.. dediklerimi idrak etmeye çalışma çok sevgili okuyucu oku gül ve geç; seviyorum uzun cümlelerle laf cambazlığı yapmayı.. Ben de biliyorum çok ihmal ettim seni sevgili ve pek saygılı blogum; tamam bea çemkirme artık!

Aman neler oldu neler bitti! Bilirsin pek çenesi düşük bir insan değilimdir, o yüzden her dk rapor vermem öyle yaptım böyle ettim diye ama artık bir durum raporunun vakti gelmiş; zira bloga bakınca yaşıyor muyum öldüm mü belli değil! Evet evet hala yaşıyorum.. 

Düzensizliktir benim düzenim! Bir gün gece 1'de uyuyup iki saat sonra 3'te kalkmak ya da sabaha karşı 6'da uyuyup öğle 2'de uyanmak hobilerim arasında! 

Görüşmeyeli neler karıştırdın dersen! :) birkaç şehir gördüm mesela.. Konya'da eski arkadaşlarımla özlem dolu bir görüşme.. Ankara'da ufak bir gezinti, Kızılay'dan birkaç hatıra.. Diyarbakır'da yanı başımda bir arkadaşımın telefonun kapkaç edilmesine tanık olmam ve tabi geceyi emniyette geçirmemiz, ifade verme ve kapkaçcıyı teşhis etme faslını da es geçmeyelim.. Aa bir de Sovyetlerden kalma soğuk binaları ve ruhsuz insanlarıyla Taşkent'in çirkinliğini tescil ettim !

Yaşadığım şehri değiştirdiğimi biliyorsun zaten. Yeni ev arkadaşlarım, yeni bir hayat ve yeni bir düzen de bunların cabası.. Bir de Kiprim var minnak mı minnak, çekik mi çekik, hayatımın ve kalbimin büyük kısmını işgal eden; pek sevdim zira kendisini.. :) 

Kafam çok karışık pek sevgili blog, o kadar çok planım var ki, nereden başlasam bilemiyorum.. Ancak güzel günlerin beni beklediğini biliyorum. Nereden biliyorsun deme biliyorum işte! :)

Aaa bu arada freedooooommmmm!!! ;)

Devamını Oku

Oysa bilmedigin bir sey vardı sevgilim,

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda
yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim
oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

imrendiğin, öfkelendiğin
kızdığın ya da kıskandığın diyelim
yani yaşamışlık sandığın geçmişim
dile dökülmeyenin tenhalığında
kaçırılan bakışlarda
gündeliğin başıboş ayrıntılarında
zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha
fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki
gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan ,
benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin


      Yaz başıydı gittiğinde. Ardından, senin için üç lirik parça
yazmaya karar vermiştim. Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.
Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.

      Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.
Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu
yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından
kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine
çerçevesine sığmayan
munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine
lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

     
      Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti
Mayıs. Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi
uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma. Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kağıt aklığına, belki de
ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.
      Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,
değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve
aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00
diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.
   
Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran zaman'ı
Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken
Senin bana geç kaldığını


      Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.
Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı. Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay, alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik
kalmıştı.

      Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış
arkadaşlığımıza. Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.

Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.

Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.
Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.

Gittin.şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.


Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
Birbirine uzanamayan
Boşlukta iki yalnız yıldız gibi
Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
Ne kalacak bizden?
bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim
Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
Bizden diyorum, ikimizden
Ne kalacak?

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

      Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları
gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir
şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.
      Artık hiçbir duygusunu anlamayan çocuklar gibi
      Ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek
      Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

      kış başlıyor sevgilim
      hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor
      bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
      oysa yapacak ne çok şey vardı
      ve ne kadar az zaman 
      kış başlıyor sevgilim
      iyi bak kendine
      gözlerindeki usul şefkati
      teslim etme kimseye, hiçbir şeye
      upuzun bir kış başlıyor sevgilim
      ayrılığımızın kışı başlıyor
      Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

     
      Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak, yazıya oturup sonu
gelmeyen cümleler kurmak, camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

      Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır
      çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır
      içinizdeki ıssızlığı doldurmaz hiçbir oyun
      para etmez kendinizi avutmak için bulduğunuz numaralar
      Bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz
çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar, eşyalar
      gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar
      korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,
çağrışımlarla ödeşemezsiniz
      dışarıda hayat düşmandır size
      içeride odalara sığamazken siz, kendiniz
      Bir ayrılığın ilk günleridir daha
      Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkla

      Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup
      kulak verdiğiniz saatin tiktakları
      kaplar tekin olmayan göğünüzü
      geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç
suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz
      bakınıp dururken duvarlara
      boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek, unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani, unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi
      kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar
gibi
      yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutukluluk haline, bir trafik
kazasına, başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata
alınmaya
      kendimizi hazırlar gibi
      yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi
      ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,
      ve kazanmış görünürken derinliğimizi
      Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde
      bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar
o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
      hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar


      denemeseniz de, bilirsiniz
      hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar
   

      Bana Zamandan söz ediyorlar
      Gelip size Zamandan söz ederler
Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,
      öyle düşünürler.
      Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden
karşılaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla baş etmek,
uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.
      Zaman
      Alır sizden bunların yükünü
      O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar
dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir
yerlerden
bulunup yeni mutluluklar edinilir.
      O boşluk doldu sanırsınız
      Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir

      gün gelir bir gün
      başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide
      o eski ağrı
      ansızın geri teper.
      Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten
      Bitmişsinizdir.

      Zamanla  yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır, anlamları
      önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini 
      kazanır. Yokluğu derin  ve sürekli bir sızı halini alır.

      Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık
      Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan
      Herşeye iyi gelen Zaman sizi kanatır


      ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
      günlerin dökümünü yap
      benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini
      kim bilebilir ikimizden başka?
      sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış
bir ilişkiyi, duyguların birliğini, bir aşkı beraberlik haline getiren
      kendiliğindenliği
      yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi
      bir düşün
      emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya
      şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor orada
ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
      Bunlar da bir ise yaramadıysa
      Demek yangında kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda


      Bu şiire başladığımda nerde,
      şimdi nerdeyim?
      solgun yollardan geçtim. Bakışımlı mevsimlerden
      ikindi yağmurlarını bekleyen
      yaz sonu hüzünlerinden
      gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim
      geçti her çağın bitki örtüsünden
      oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından
      bakarken dünyaya
      yangınlarda bayındır kentler gibiyim:
      çiçek adlarını ezberlemekten geldim
eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların
      unuttuklarını hatırlamaktan
      uzak uzak yolları tarif etmekten
      haydutluktan ve melankoliden
      giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden
      Duyarlığın gece mekteplerinden geldim
      Bütünlemeli çocuklarla geçti
      gençliğimin rüzgara verdiğim yılları
      dokunmaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

      Bu şiire başladığımda nerde,
      şimdi nerdeyim?
      yaram vardı. bir de sözcükler
      sonra vaat edilmiş topraklar gibi
      sayfalar ve günler
      ışık istiyordu yalnızlığım
      Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum
      İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde
                     Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü
                     daha şiir bitmeden. Karardı dizeler.
      Aşk... Bitti. Soldu şiir.
      Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden


      Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım
      Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde
      Aşk yalnız bir operadır, biliyordum: Operada bir gece
      uyudum, hiç uyanmadım.
      barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim
      her adımda boynumdan bir fular düşüyordu
      el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk
      birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:
      eksiliyorduk
      mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim
      her otelde biraz eksilip, biraz artarak
      yani çoğalarak
      tahvil ve senetlerini intiharla değiştirenlerin
      birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında
      ağır ve acı tanıklıklardan
      geçerek geldim. Terli ve kirliydim.
Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum
      maskeler ve çiçekler biriktiriyordu
      linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...
      korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları
      ve açık hayatları seviyordu.
      Buraya gelirken
      uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim
      atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri
      ödünç almadım hiç kimseden hiçbir şeyi
      çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için
      panayır yerleri... panayır yerleri...
      ölü kelebekler... ölü kelebekler...
      sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.
      Adım onların adının yanına yazılmasın diye
      acı çekecek yerlerimi yok etmeden
      acıyla baş etmeyi öğrendim.
      Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?
     
      ipek yollarında kuzey yıldızı
      aşkın kuzey yıldızı
      sanırsın durduğun yerde
      ya da yol üstündedir
      oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar
      ölü yanardağlar, ölü yıldızlar
      ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı

      AŞKIN BİR YOLU VARDIR
      HER YAŞTA BAŞKA TÜRLÜ GEÇİLEN
      AŞKIN BİR YOLU VARDIR
      HER YAŞTA BİRAZ GECİKİLEN
      gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler
      gözlerim
      aşkın kuzey yıldızıdır bu
      yazları daha iyi görülen
      Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler
      ilerlerim
      zamanla anlarsın bu bir yanılsama
      ölü şairlerin imgelerinden kalma
      Sen de değilsin. O da değil
      Kuzey yıldızı daha uzakta
      yeniden yollara düşerler
      düşerim
      bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda
      ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında
      Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler
      yaşamsa yerli yerinde
      yerli yerinde her şey

      şimdi her şey doludizgin ve çoğul
      şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi
      şimdi her şey yeniden
      yüreğim, o eski aşk kalesi
      yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden


      Dönüp ardıma bakıyorum
      Yoksun sen
      Ey sanat! Her şeyi hayata dönüştüren.

Murathan Mungan- Yalnız Bir Opera 

Devamını Oku